SEVGİ DOLU BİR DENEME

Dünyanın en kıymetli;en sihirli kelimesi nedir diye sorsalar ne deriz?İnsanın ömrüne ömür katan,onu değerli yapan,her şeyi mümkün kılan,bütün kapıları açan,her şeyin üstesinden gelen efsunlu bir kelime..Sevgi,insanoğlunun belki değerini bilmediği tek kelime.
Dev kapıları açan,gönülleri fetheden,insana hayatı sevdiren,insanı umutla dolduran hep sevgidir.Renk,ırk,dil ayrımı yapmaksızın her şey sevgiyle anlamlı sevgiyle güzel.Hep onunla mutlu insanlar.Her gün doğan güneş sanki sevgi dolu gülümser tüm insanlığa.Yeni açan çiçekler insanın yüzünde sevgi tebessümü bırakırcasına güzeldir.Allah bütün insanlığı sevgi sıfatıyla yarattı.Bundandır ki bu kainatın özü sevgidir.Peygamber Efendimizin hakikati de sevgidir.Dünya baştan sona sevgiyle çevrilidir sanki.Sevgiyle değer bulur hayatlarımız,onunla olgunlaşır.İnsanlar sevgiyle birbirlerini kucaklarlar.İnsanı yaşamdan koparan da sevgisizliktir.Ben aşık oldum diyelim ki öyleyim sevdiğim beni biraz ihmal etse,sevgisini birazcık göstermese hayata küserim moralim bozulur.İnsanın içindeki ateşi hep canlı tutan sevgidir.Sevgiyi yaşadıkça öğrenir insan ne kadar değerli olduğunu severek anlar.Bütün insanları sevmek zordur.Sevgi kolay bulunup kolay kaybedilecek bir şey değildir.Gerçek olan bir şey vardır ki o da yaşanılan bir hayat,o hayatın içinde sevgi,sevginin ya da sevgisizliğin içinde geçen bir ömür vardı.Acaba herkes bunun farkında mıydı?Ya da günlerimiz öyle böyle geçiyor sevgisizliğin içinde gittikçe boğuluyor muyduk?Sevgi bir öğretmen biz de bu öğretmenin öğrencileriyiz.Sevgi denilen bu öğretmen sana istediklerini öğretir hep.Sahip olduklarının değerini bilmeyi,diğer sevgi öğrencileri insanlarla nasıl geçinmen gerektiğini,acı çekmeyi,mutlu olmayı,geçmişi ve geleceği düşünmeni,hayat ile ölüm arasındaki farkı,hastalanmayı,kavga etmeyi,insanları kandırmanı,vatanı satmanı,vatan için ölmeni,amaçsız ve anlamsız dava peşinde koşmayı,saygıyı,saygısızlığı,vatanı bölmeyi,vatanı kurtarmayı,açlığı,tokluğu,fakirliği,zenginliği,doğruluğu ahlakı,ikiyüzlülüğü,üçkağıtçılığı,savaşı,barışı,cahilliği,bilgeliği,çok bilmişliği,bildiklerinle amel etmeyi,etmemeyi,şirk koşmayı,inanmayı,inançsızlığı,yaşamayı,yaşarken ölmeyi ve toprak altında ilahi inanmayı öğretir.Belki abartı oldu ama;bana göre sevgi bir insana tüm bunları hayat denilen bu başöğretmen ile zamanla öğretir.
Yaşamdan kopuk olmak,sevgiyi tam anlamıyla yaşamamış olmak dünyaya boş gelmiş boş gitmiş olmak gibidir.Onun için sevgimizi insanlıktan yakınlarımızdan eksik etmeyelim.Hayata sıkı sıkıya bağlı olmak demek sevgi bizim yakın dostumuzdur demektir.Emeli bozuk insanların basitliğiyle sevgimizi kaybetmeyelim.Hayat ile aramızdaki bağ olan sevgiyi koruyalım.Ne mutlu ki ruhunu ve içini sevgiyle doldurmuş,yaşamış ve yaşatmış olanlara…
YUNUS BECİT
2007